easy offline site design

Arabische periode

Valencia is een van de oudste steden aan de Middellandse Zee en werd in 138 v.C. gesticht door de Romeinen. De stad werd verschillende keren veroverd door andere volkeren. In 714 viel Valencia in handen van de Arabieren. Vijf eeuwen lang zwaaiden zij er de scepter. Deze periode heeft veel spo-ren nagelaten op allerlei vlakken zoals kunst en gastro -nomie. Het belangrijkste wat de Arabieren hebben verwezenlijkt voor Valencia is het irrigatie-systeem.

La Huerta’ de Valencia.
Vanuit de bergen in het achterland van Valencia (de Sierra Calderon, het Serrania-gebergte, de Pleiaden en het massief van Caroig Monduver) stroomde de wilde Turiarivier door Valencia. De Arabieren zorg-den ervoor dat de sterke stroming werd inge-damd en ze legden talrijke aquaducten en waterkanalen aan. Op die manier werd land-bouw op de vlakte rondom Valencia mogelijk. Daar waren zelfs de Romeinen op zo’n grote schaal niet in ge-slaagd. De vlakte raakte bekend als ‘la huerta de Valencia’, oftewel de geïrri-geerde vlakte van Valencia. Er wordt ook naar gerefereerd als ‘de tuin’ van Valencia. De waterkanalen werden beheerd door een watertribunaal, dat de toen-malige kalief van Cordoba invoerde.

Tribunal de las Aguas
Dat watertribunaal (Tribunal de las Aguas) is tot op heden blijven bestaan. Het is het oudste juridisch orgaan van Europa, dat bovendien democratisch is. Vicente Nacher Luz (78) is de huidige voor-zitter van het tribunaal. “Het watertribunaal is één van de toeristische trekpleisters van Valencia en heeft prestige in de hele wereld.”

Het water-tribunaal zorgde, en zorgt nog steeds, voor een eerlijke waterver-deling tussen de landbouwers. Momenteel worden nog acht irrigatiekanalen (Quart, Benàger y Faitanar, Tormos, Mislata, Mestalla, Favara, Rascanya en Rovella) op deze manier beheerd. “Ik ben de verant-woordelijke voor het district Rovella”, vertelt Nacher Luz. “Als er proble-men zijn binnen ons district, komen de boe-ren naar mij om het probleem aan te kaar-ten.” In 2009 werd het watertribu-naal door Unesco erkend als immaterieel cultureel werelderfgoed.

Belang water
Water was en is heel belangrijk voor de boeren op de geïrrigeerde vlakte van Valencia. De hele ‘huerta’ (zo’n 17.000 hectare) wordt van water van de Turiarivier voorzien dankzij een heel netwerk van kanalen en waterlei-dingen. De boeren behoren tot een bepaald district, naargelang het kanaal waarvan ze water aangevoerd krijgen voor hun velden.
De acht belangrijkste kanalen vormen op die manier ook de acht districten. De boeren die tot één district behoren, worden comuneros’ genoemd, omdat ze gebruik maken van een gemeenschappelijk goed, namelijk het water. Dat wordt eerlijk verdeeld op basis van de grootte van hun velden. De verdeling gebeurt op deze manier opdat elke boer bij water-schaarste toch nog iets zou krijgen. Elk dis-trict heeft eigen regels, die al meer dan 700 jaar gelden. Wanneer een boer één van deze regels overtreedt, moet hij voor het watertri-bunaal verschijnen. 

De zitting
Elke donderdag om twaalf uur stipt komt het Tribunal de las Aguas samen voor de Puerta de los Apostoles van de kathedraal op de Plaza de la Virgen. De ceremonie is openbaar en toeschouwers kunnen rond de ingang van de kathedraal heel de ceremonie volgen. In traditionele zwarte klederdracht nemen acht rechters (één voor elk district) plaats op oude, imposante houten stoelen in een cirkel. 


                                                                                                              vervolg

vervolg

De rechters worden om de twee jaar verkozen door de verschillende irrigatiegemeen-schappen van de ‘huerta de Valencia’ en kennen de kneepjes van het vak, aangezien ook zij behoren tot één van de districten.  “De nood aan water is een thema dat ik door en door ken”, zegt Nacher Luz. “Ik weet wat er speelt en daardoor is het gemakke-lijker om een oor-deel te vellen.” Eén van de acht vertegenwoordigers, in dit geval Nacher Luz, is tegelijkertijd voorzitter. Ook de rechters zelf kunnen voor het tribunaal geroepen worden. Ze werken gratis.

Mondeling
De verschillende districten van de ‘huerta’ worden één voor één afgeroepen, met de traditionele zin ‘Denunciats de la sèquia de…!’ (wat zoveel betekent als ‘Beschuldigden van het kanaal van… !’) Per district worden dan de conflicten besproken. De boer met een klacht krijgt de kans om zijn probleem uit te leggen, waarna de beklaagde de kans krijgt om zich-zelf te verdedigen en vragen te beantwoorden.  Alles verloopt mondeling en volledig in het Valenciaans. “Het is een misverstand dat het
proces van het watertribunaal mondeling ver-loopt omdat dit makkelijker zou zijn”, zegt Nacher Luz. “De reden waarom alles monde-ling verloopt is erg simpel: vroeger konden de boeren niet lezen of schrijven. 
Doordat wij niets noteren, verloopt een proces van het watertribunaal veel sneller dan bij een gewone rechtbank met professionele rechters.”

Bindend oordeel
“Wanneer er een zaak voorkomt, verdedigen de boeren zichzelf. Er komen geen advocaten aan te pas”, legt Nacher Luz uit. "Er wordt niets opgeno-men of geregistreerd." Na overleg vel-len de rechters op het einde van de zitting een bindend oordeel. “Ons oordeel is eigenlijk gelijk aan het oor-deel van hoger beroep”, zegt Nacher Luz. “Er kan geen verzet worden aan- getekend.” Dankzij koning Alfonso XII is de rechterlijke functie van het tribunaal sinds 1879 zelfs bij wet (de zogenaamde ‘water-wet’) beschermd. Indien de beschuldigde ook daadwerkelijk schuldig wordt bevonden, kun-nen de rechters een boete opleggen. “Een be-slissing nemen voor een waterconflict is altijd moeilijk”, zucht Nacher Luz. “Het is niet makke-lijk om iemand tegen te houden zijn plannen uit te voeren.”

Opvallend is dat het bedrag van de boete wordt uitgedrukt in ‘lliures valencianes’, de middeleeuwse munteenheid van Valencia. Ondanks het feit dat er niets op papier komt, houden de boeren zich aan het verdict. Ze hechten veel belang aan deze eeuwenoude traditie en tonen er dus ook respect voor. “De landbouwers zien het nut in van het tribunaal”, bevestigt Nacher Luz. “Hier functioneert het tribunaal al vele jaren en er bestaat geen twij-fel over het oordeel van de rechter.” Ook nu nog doen er zich conflicten voor. Dat kan gaan over bijvoorbeeld de vervuiling van het water tot de hoeveelheid water die gebruikt wordt. Wanneer er geen problemen zijn, dagen de rechters toch op, maar is de ceremonie ook meteen weer afgelopen. “Tegenwoordig zijn er niet veel problemen meer op het vlak van water”, aldus Nacher Luz. “De zitting duurt in de meeste gevallen niet lang.” Op tijd komen, is dus de boodschap als je als bezoe-ker een glimp wil opvangen van de rechters.

Wereldwijde invloed
Het Tribunal de las Aguas heeft niet enkel een grote historische waarde, maar zal ook in de toekomst nog belangrijk zijn. In landbouwge-meenschappen in Zuid-Amerika en Afrika werden al gelijkaardige juridische modellen ingevoerd. De Spaanstalige gebieden in Amerika namen zelfs de Spaanse ‘waterwet’ over. “Als voorzitter van het watertribunaal woon ik ook veel congressen bij”, zegt Nacher Luz. “Het watertribunaal van Valencia is wereldwijd een voorbeeld."  

  • Wandeling Finestrat

    Wandeling Finestrat. De Puig Campana een mooie bergwandeling. Naar een mysterie? 

    Vandaag 1 december 2015 Finistrat, de Puig Campana staat van-daag op de agenda van Lothar. Nee niet echt heel de Puig de Campana, een klein beetje op de flank. En toch, ik heb bij de eerste schreden daarop al een ander gevoel bij deze wandeling dan bij de andere tochten. Hier is iets bijzonders. Hebben Lothar en Marjo daar weet van en zeggen zij daar bewust niks over? Ik kom daar nader op terug. Nadat ik de resultaten van mijn onderzoek met jullie heb besproken Eerst wat algemeenheden waarbij ik in aanvang van mijn onderzoek op internet heb gevonden.


    Zie de website van Finestrat: http://turismo.finestrat.org/es/web/Cuadro/Index/Puig-Campana-y-senderismo


    Zo lees ik: De Puig Campana is een van de beroemdste bergen van de Costa Blanca met 1410 meter de een na hoogste berg van de provincie Alicante. De Puig Campana is het symbool van

    Finestrat. Het heeft o.a. unieke planten-soorten waaronder de cistanche, phelypaea en de parel van alle plantensoorten de teucrium lepicephalum. Had ik nu Marjo en Wim maar in de buurt om uit te leggen wat dat zijn. Nu moet ik het aan de lezer zelf overlaten. In deze omgeving loop ik vandaag met onze club. Puur genieten over steile smalle rots-paden met weer grandiose vergezichten. Na enige tijd komen we op een viersprong. Hier begint het pad naar de mysterie. Eigenlijk eerder al. Eerder is er en kleine rustpauze bij een zeer bijzonder bouwwerk dat nu bijna geheel is vervallen. Nog duide-lijk is zichtbaar dat het een eeuwen-oude schuilhut is geweest met een rond dakgewelf. Opgebouwd met forse piedras in vele lagen. Eeuwenoud en wellicht meer dan duizend jaar. Hoeveel generaties bewoners van deze streek heeft van de schuilhut gebruik gemaakt?. Welke ver-halen en geheimen zouden de piedras ons kunnen vertel-len? En nu sta ik op de viersprong. Links een pad naar de mysterie.


    Op uitnodiging van Lothar ga ik met een deel van de groep mee naar .......een grotwoning. Voordat ik naar het mysterie ga is het nu de plaats voor een historische achtergrond. Van de Puig Campana. De eerste tekenen van menselijke neder-zetting in wat nu bekend staat als Finestrat gaan zo'n 20.000 jaar terug. 


    Er waren groepen van jagers die de paleolithicum grotten en schuilplaatsen van de Sierra Cortina bewoonden. Men denkt ook dat de Puig Campana dergelijke nederzet-ingen kon hebben gehad. Vele eeuwen later hebben Iberiërs en Romeinen, ook in Finestrat.hun culturele sporen achtergelaten. Nu, nu ga ik met anderen in het voetspoor van Lothar een smal pad op om een grotwo-ning te gaan bezoeken op de flank van de Puig Campana in Finistrat.


    De grotwoning ligt enigszins verscholen achter struikgewas. We gaan door een kleine ronde opening de grot in. De grot is verdeeld in drie ruimtes. De ingang en de hoogte van de binnenruimte is beperkt. De mens van eeuwen geleden was kleiner dan de moderne mens. Een beetje onwennig en onder de indruk van deze plaats speur ik wat rond. Dan op een kleine verhoging van iets wat op een soort bedstee lijkt zie ik een slaapzak. Ik schuifel voorzichtig de ruimte wat verder in. Wat vreemd die slaapzak. Wie heeft hier geslapen. Op deze plaats! Ik ben voorzichtig en ga nog wat verder de ruimte in. Droom ik? Is de slaapzak niet helemaap plat? Ligt er nog wat in? Nee geen mens dat zou zelfs in deze schemering wel te zien zijn. Maar toch, een ronde vorm aan het hoofdeind en verder? Wat is dit? Ik ben al-leen achergebleven in de grotwoning en voel me niet op mijn gemak. Wat moet ik hiermee? Ik loop met eeen onbestemd gevoel de grot- woning uit. Buiten gekomen loop ik met Marjo terug naar de groep en vraag haar of ze ook de slaapzak heeft opgemerkt.


    We komen snel tot de conclusie dat het een slaapzak is van deze tijd. Wat er ook in heeft gelegen of nog in ligt het moet iets van deze tijd zijn, toch? Aan de andere kant vinden we het wel vreemd dat de website van Finistrat geen informatie geeft over deze bijzondere grotwoning. Is men dan niet trots op een grotwoning uit de tijd van de paleolithicum? Toch vreemd dat veel aandacht wordt besteed aan de bijzondere plantsoorten die de Puig zo uniek maakt en niet aan een grotwoning die misschien wel een unieke paleolithicum grot of schuilplaats kan zijn? Die gedachte blijft door mijn hoofd spoken na mijn internetspeurtocht. Zal dit nog een vervolg krijgen? Heeft Finistrat hier iets te verbergen?               lees verder ------>            Top

    Willem Gruijters
    fanatieke wandelaar
  • Wandelen
    Hier dan het vervolg op het prachtige goed gedocumenteerde ver-slag van Willem. En ja ,zoals je al kon lezen heeft die Puig de Campana iets. Iets dat kriebelt onder je huid ,en de haartjes op je armen rechtop laat staan. Eigenlijk begint het al als je je eerste blik op de berg werpt. Die spitse top en dan dat mysterieuze vierkante gat daarboven, dat kan toch bijna niet natuurlijk zijn. Welnu er zijn dan ook een aantal versies over het ontstaan van dit gat. Een ervan verhaalt over een duel tussen een dappere krijger en een oos-terse hoofdman. De strijd was zo hevig en de duellisten zo fanatiek dat ze ongemerkt op de top van de berg belandden .Toen duidelijk werd dat verder gaan geen optie was, werd de krijger zo woest en haalde zo hard uit met z'n zwaard dat hij het vier-kante gat in de berg sloeg. 

    Een andere versie is wat minder wreed ,het gaat hierbij om twee geliefden. Zoals te doen gebruikelijk wilden ze eeuwig samen blijven, maar er was een kleine moeilijk-heid, de wonderschone dame was n.l. Vervloekt en kon alleen blijven leven in het zonlicht. De minnaar was zo wanhopig dat hij er alles voor over had om zijn geliefde nog maar wat langer te laten leven. En zo beklom hij de Puig de Campana en sloeg met zijn zwaard het gat in de berg zodat zijn geliefde nog langer zou kunnen leven in de zonnestralen die nu door het gat
    haar langer zouden kunnen bereiken. In beide gevallen Rolde de steenklomp de berg af, en is nu nog steeds te zien als het eiland dat voor de kust van Benidorm ligt. Leuke verhaaltjes, maar wat geeft dan toch dat bijzondere gevoel als je daar op die eenzame plaatsen bij een vervallen herdershut en een verlaten grot rond-loopt?

    Je zou het je kunnen voorstellen als je het verhaal van die lege slaapzak hoort. En dat alles in deze moderne tijd met alle com-municatiemiddelen die je maar kunt bedenken. Maar goed ,het zou zo gegaan kunnen zijn dat een eigenwijze jonge man met misschien liefdesverdriet zonder iets tegen iemand te zeggen z'n rugzak pakte
    en de bergen in ging. Onverantwoord natuurlijk helemaal alleen ,en niemand geïnformeerd.

    Ach moet hij gedacht hebben een mobieltje en 112 en mij kan niets ge-beuren. Maar toch, hij verdwaalde ,en na verloop van tijd was het water op, eten had hij niet meer en ook de batterijen van de zaklantaarn gaven er de brui aan. Na verloop van tijd werd het door het naderen van een hevige bui pikdonker, de wind gierde door de rotsspleten, en het werd ijskoud. Zo strompelde hij over de oneffen rotsbodem hongerig dorstig en tot op het bot verkleumd ,toen hij tijdens een bliksemflits iets als een grot leek te zien. moeizaam perste hij zich door de nauwe opening en slaakte een zucht van opluchting.

    Het was er droog beschut tegen de wind lekker warm en hier kon hij rustig met z'n mobiel 112 bellen voor hulp. Waar hij niet op gerekend had was het feit dat je in de bergen vaak geen bereik hebt, en dus ook geen hulpactie. Te langen leste spreidde hij DE slaapzak uit en viel in diepe slaap. Als dit de slaapzak is die wij vonden, moeten we heel goed de Diario de Finestrat lezen de komende tijd en heel misschien zullen we dan te weten komen wat er met de de ongelukkige jongeman kan zijn gebeurd.   volgend artikel    Top
    Marjo Cnossen
     

Cochonette ofwel Petanque 

  • Petanque

    4 januari was het wachten op de promotor van de petanque. En ja hoor daar kwam Desire met stoel en tas en zelfs Rita was er bij met een grote tas vol lekkers. Thermoskannen met glühwein en koeken.

    Maar eerst een partij spelen en dan pas aan de wijn en de koeken. Na de pauze kreten “je mag niet mijn bal weg ketsen”.


    Maar de 13 punten komen er toch wel.

    De wijn en de eigen gebakken koeken waren SUPER en de ballen rolden goed.


    Maandag 18 januari hebben we met ons team eerst gespeeld en daarna gezellig

    eten in de Jalon.


    Promotor en Rita nog hartelijk dank voor al dat lekkers en de organisatie voor het etentje bij "Los Amigos".                

                                 lees verder ------>    Top

    Pieta Liefer
    speler
  • Cochonette
    Eens per week, op maandagochtend,
    staan we paraat in Calpe. Onze trouwe baan-veger is terug, de banen liggen er als juist opgemaakte bedden schitterend bij. Neemt niet weg dat net dat ene steentje, dat ellen- dige kuiltje, die droge verharding, de juist zo fraai door jou geworpen bal een andere richting geeft. Niettemin, al met al, of liever bal na bal, wordt toch aardig gemikt en komt de Cochonette steeds meer in het nauw.

    Cochonette, wist u dat dat kleine houten balletje cochonette heet. Ik niet. Was altijd van mening dat het een couchon genoemd werd. Maar dat is varken. Terzake. Vorige week maandag kreeg ik het verzoek een stuk-kie te schrijven over het Petanque. Waar ik van mening ben dat schrijvers moeite moeten doen hun verhaaltjes zo goed mogelijk op het papier te krijgen Googelde ik naar petanque. Ik kwam uit op een Belgische en een Nederlandse site, waarvan ik de Belgische het minst ondui-delijke vond en begrijp nu dat onze pro-motor van Belgische komaf is. De cocho-nette wordt door de met een tos verkre-gen speler 6 tot 10 meter wegge-gooid vervolgens moeten de metalen kogels zo dicht mogelijk nabij gegooid worden. De partij die het dichtstbij ligt wacht af of de andere partij hem kan verbeteren.
                                      lees verder ------>   Top
     
     

  • Er wordt gespeeld hetzij één tegen één, twee tegen twee of drie tegen drie.Een baan schijnt niet nodig. Een vlak stuk grond is ook goed, maar dient de werper van de cochonette een cirkeltje te trekken, of een kleedje neer te leggen, waar vanaf de deelnemers spelen.

    Het is niet toege-staan dat cirkeltje te verlaten voordat de bal de grond heeft geraakt. Leuk is het te zien hoe de spelers helemaal in hun werpen opgaan.Leuk is ook de fijn ontspan-nen vrolijke sfeer op de baan. Dit keer zorgde de fam. Staut voor een extra verassing. Hannie en Henk Rappange, trouwe petangers, kunnen niet meer van de partij zijn en werd hun een afscheid aangeboden, dat bestond uit het mee uit eten gaan na afloop van het spel.

    Dus na afloop met zijn allen naar een
    restaurant in Alcalali. Vriend Gerrit Liefers memoreerde daar nog eens de inzet voor de club die Hannie en Henk altijd zo hebben gekenmerkt en ook de promotor en zijn echtgenote, Desiré en Rita Staut werden bewierrookt omdat zij het vele administra-tieve werk, dat elke week weer moet worden verzet, zo gedegen hebben opgepakt.

    Ja, Henk en Hannie, we zullen jullie missen. 
                                volgend artikel       Top
    Jos van Twuijvert
    speler

Verloren maandag

Op 11 januari was het dan zover; de “viering” van deze Vlaamse folklore. Rita en Desiré Staut waren al weken van te voren druk met het selecteren van de juiste leveranciers van de worstenbroodjes en de appelbollen. Jazeker, het moet natuurlijk wel volgens authentiek recept gemaakt worden. Na vele bezoeken en test proeven werden er 2 geselecteerd. De opkomst van de leden was overweldigend; over de 40!!! De logistiek was bijna professioneel geregeld; Desiré in de keuken en Rita en Liz bij de uitserveer tafel, waar ook werd gecontroleerd of men datgene meenam wat besteld was. Het opwarmen van de appelbollen was met onze nogal gedateerde keukenapparatuur een uitdaging op zich, maar dankzij de ervaring van Desiré lukte ook dat. Door de hulp van Jos, kwamen de worsten-broodjes warm aan hiervoor dank, Jos.

Het moet gezegd worden, de broodjes en de appelbollen smaakten overheerlijk. Voor herhaling vatbaar dus. Onze voorzitter Ria bedankte Rita, Desiré en Liz en allen die hadden meegeholpen om deze smake-lijke traditie mogelijk te maken. Zij maakte meteen van de gelegenheid

gebruik om 2 meldingen te doen. Er komt binnenkort een nieuwe kook-plaat en een elektrische oven. Dit zou een reden kunnen zijn om “kooklustigen over de streep te trekken” om de hapjes voor “Happy Friday “ te verzorgen. Dus dames/heren meld u aan!!!!

Dank nogmaals aan Rita en Desiré voor al hun inzet om deze smakelijke Vlaamse traditie in onze Club levend te houden

Adresgegevens:
Edificio Mare Nostrum 1
Calle Xaloc 14,
03710 Calpe, Spanje.

Postbus:
Apartado de Correos 379
03710 Calpe, Alicante
Spanje


Link: Gemeente Calpe
Belangrijke telefoonnummers:

Bankrekening: Banca March

IBAN: ES27 0061 0313 6700 0742 0115

BICode: BMARES2M t.n.v. Asociación Neerlandófona Club Peñon de Ifach Calpe.


Telefoon: clubhuis: 965 833 983

NIF: G53067633



klik hier

Secretaris

Friso van Zwieten
email: ntccalpe@gmail.com
onderwerp: Bestuur
telefoon: 965 837 509

Gastvrouw

Yoke Bleys
email: ntccalpe@gmail.com
onderwerp: Info
telefoon 642 582 698

Promotor

Hans Wessels
email: ntccalpe@gmail.com
onderwerp: Promotor
telefoon: 618 883 997

Redactie

Michel Dehouck
email: ntccalpe@gmail.com
onderwerp: Redactie
telefoon: 965 834 613

Website

Robert Vroegop
email: ntccalpe@gmail.com
onderwerp: Website
telefoon: 622 798 166